Co robię jak nic nie robię?

-
   Zimo przepadnij...Zniknąłem na moment i było to spowodowane tym, że złapałem jakieś choróbsko i przez pewien czas umierałem sobie spokojnie w domowym zaciszu. Do tego jeszcze doszła mała awaria komputera, która uniemożliwiła mi korzystanie z mojego peceta. Scenariusz dość nieciekawy, ale na szczęście udało mi się znaleźć jakieś zajęcie na czas moich męczarni. Zabrałem się za lekturę książek Olivera Bowdena z serii Assassin's Creed, aby powspominać sobie poszczególne części gry. Jest to miła odskocznia dla fanów uniwersum, jednakże nie oszukujmy się, nie są to powieści najwyższych lotów. Tak czy inaczej fajnie było odświeżyć sobie historię starszych części gry w takiej formie. Niestety ta ambitna jak na mnie aktywność okazała się nie wystarczyć i już po kilku godzinach samotnego leżenia w pokoju zacząłem mówić do siebie. W gruncie rzeczy jestem osobą raczej aspołeczną, nie lubię przebywać w zatłoczonych miejscach i wchodzić w jakiekolwiek interakcje z większością ludzi, ale z drugiej strony jak nie mam do kogo się odezwać to trafia mnie szlag. Tak już mam. Pewnie dlatego założyłem tego bloga. Żeby nie zbzikować tak totalnie...

                                       Nie ma tego złego...


Anyway. Jak pewnie wiecie lub nie, jestem raczej graczem pecetowym. Nie pamiętam czy o tym wspominałem, ale tak właśnie jest. Mimo to posiadam konsolę PS4. Zakupiłem ją z myślą o exclusivach oraz o sytuacjach awaryjnych, kiedy popsuje mi się komp. Akurat przydarzyła mi się taka sytuacja, więc targnięty "głodem gracza" zasiadłem przed telewizorem z padem w ręku. Do napędu konsoli powędrował Metal Gear Solid V: TPP. Wybór padł na tą grę, ponieważ chciałem ją dokończyć a jakoś nie było kiedy. O choleraaaa jaka ta gra jest dobra. Skradanka idealna. I tak, ma kilka błędów, które można byłoby jej wytknąć, ale z drugiej strony, która gra nie ma? Ważne jest to, że przy The Phantom Pain idzie bawić się na prawdę dobrze. Gra ma zaimplementowanych masę świetnych mechanik, których nie doświadczycie nigdzie indziej. Nigdy wcześniej nie miałem kontaktu ze światem wykreowanym przez Hideo Kojime. Zdaję sobie sprawę, że jest on bardzo oryginalny ale przy tym dość skomplikowany i duża rzesza graczy może się od niego odbić. Mimo to warto dać Metal Gearowi szansę. Ja dałem. Nie żałuję. Wrócę do tematu jak uda mi się już grę ukończyć. Na razie za sobą mam pierwszy z dwóch aktów, a biorąc pod uwagę to, że jestem graczem, który lubi wyciskać z gry jak najwięcej, na pewno trochę czasu zleci zanim skończę wszystkie misje z najwyższymi notami, zrobię wszystkie side questy itd.

Co jeszcze u mnie?
Powoli wracam do zdrowia. Planuję w końcu odwiedzić szkołę, bo chyba się za mną stęsknili. Wszystko zapierdziela jak szalone, do ogarnięcia mam masę wiedzy. Nie wiem jak to działa, ale czasem jak siądę na przysłowiową godzinkę do jakiejś gry, to licznik dni pozostałych do matury przekręca się o całą dobę. Ktoś powinien to naprawić...

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Z życia gracza #2

-
Obraz
Ten post miał zostać napisany i opublikowany wczoraj, jednakże zaskoczony przez marcową śnieżycę spędziłem pół dnia na uprzątaniu podjazdu oraz podwórka z kilkunastocentymetrowej warstwy białego puchu. Kiedy moja robota dobiegła końca, udałem się do domu w celu przygotowania obiadu, bo głód dawał się we znaki niemiłosiernie. Przyznam bez bicia, kucharzem dobrym nie jestem... Kuchnię odwiedzam raczej w celu czyszczenia lodówki niżeli przygotowywania strawy. Niestety nadszedł dzień, kiedy postanowiłem, że spróbuję swoich sił w sztuce kulinariów. I cholera, to był najgłupszy pomysł, na jaki mogłem wpaść. Nie dość, że przypaliłem kotlety i nie dosoliłem ziemniaków, to jeszcze oparzyłem sobie dłoń gorącym olejem, który prysnął z patelni po tym, jak "położyłem" na niej kawałek mięsa... Resztę dnia spędziłem klnąc na cały dom z ręką w misce z lodowatą wodą. Na szczęście jedzenie było zjadliwe i dzień później nie odczuwam żadnych skutków ubocznych spożycia mojej potrawy, więc myślę, ...
Czytaj więcej

Z życia gracza #6

-
Obraz
Zwykle w postach tego typu opisuję gry, w które obecnie gram. Problem jest w tym, że ostatnio nie mam zbyt dużo czasu na granie. Powodem są studia. Ale spokojnie, nie byłbym sobą gdybym nie zagrał chociaż jednej godzinki dziennie. To co? gotowi? *dubstep intro* *światła* *oczojebne kolory* Z życia gracza. Odcinek szósty. Witam Cię bardzo serdecznie w ten cudowny (wybierz przymiotnik od dnia tygodnia + wybierz aktualną porę dnia) . Ja jestem MSG a to jest seria postów na moim blogu, która wypływa z czystego lenistwa, jest typową zapchajdziurą i istnieje tylko dlatego, żeby nikt mi nie mówił, że nic nie wrzucam. Co tam u ciebie mój kochany, najprzystojniejszy i najcudowniejszy Mały Szary Graczu? Jak pewnie Wiesz, życie jest nowelą. Raz przyjazną a raz wrogą. Moje jest wrogą właśnie wtedy, gdy nie mogę sobie pozwolić na odpowiednio długie posiedzenie przed ekranem monitora. Czyli teraz.  Zakupiłem całą masę gier, w które nie gram, bo nie mam na nie czasu. Mimo to ...
Czytaj więcej

Z życia gracza #3

-
Obraz
Witam bardzo serdecznie wszystkich znudzonych podróżników internetu. W tym poście ujrzycie kontynuacje serii, której historia sięga początków tego bloga. Dożyliśmy momentu, kiedy pojawia się trzeci post należący do rodziny tych zatytułowanych "Z życia gracza", co oznacza, że po raz kolejny udało mi się ruszyć swoje tłuste cztery litery przed ekran monitora, aby podzielić się z wami swoimi growymi doświadczeniami z ostatnich dni. Tak wiem, że jest to praca porównywalna do roboty w kamieniołomie, aczkolwiek stwierdziłem, że dla Was warto. Ostatnimi czasy gram jedynie późnymi wieczorami. Wynika to z faktu, iż co jakiś czas muszę odwiedzić swoje miejsce pracy i poddać się czynnościom równie ciekawym co żmudne farmienie znikomej ilości expa na niskolewelowych przeciwnikach w MMO ( Tak, to nowy level geekowych porównań. Najwidoczniej granica pomiędzy żywotem normalnego człowieka a byciem totalnym nolifem coraz bardziej się u mnie zaciera). Ale przejdźmy w końcu do sedna...
Czytaj więcej